همنوايي شبانه با رضا قاسمي در اركستر چوبها

مقدمه

همانطوريكه كه قبلا در اينجا قول داده بودم بالاخره خواندن اولين كتاب از اين مجموعه را تمام كردم،كتاب همنوايي شبانه اركستر چوبها اثر رضا قاسمي .
البته بگويم من اهل نقد و بررسي كتاب نيستم ،خواندن كتاب را صرفا به خاطر علاقه اي كه دارم مي خوانم نه براي نقد كتاب .نقد كتاب آن هم آثار داستاني اهل خودش را مي طلبد كه نه من در اين زمينه استعدادي در خودم ميبينم و نه علاقه اي ،پس مطلبي كه در اينجا مي نويسم صرفا برداشت يكنفر آدم علاقمند به كتاب و ادبيات داستاني است و نه چيز ديگري ،به همين دليل سعي كردم مطالبي كه درباره اين كتاب نوشته شد و با نظر من تقريبا همخواني دارد نقل قول كنم و به انها لينك دهم.
من هيچ اطلاعي از تم داستان اين كتاب نداشتم ولي چون به پيشنهاد اهل كتاب و منتقدين و روزنامه نگاران توانسته بود عنوان بهترين كتاب رمان در ده سال گذشته را بگيرد خواندنش را شروع كردم.هنوز چند صفحه اي از كتاب را نخوانده بودم كه متوجه شدم با خواندن كتابي طرف هستم كه نمي شود آن را سر سري خواند ،بعضي مواقع مجبور بودم يك پاراگراف و يا يك جمله را چند بار بخوانم و كمي تفكر و تعقل را چاشني  خواندن كنم كه اين خود بر لذت خواندن مي افزود ،البته شايد همگان خواندن اينگونه داستانها را نپسندند!

خلاصه داستان
راوي  مردي است كه در غربت زندگي ميكند،در پانسيوني  شش طبقه كه بيشتر اتفاقات در طبقه ششم كه محل سكونت راوي است ميگذرد،در هر اتاق اين پانسيون افرادي زندگي ميكنند(پروفت،بنديكتةسيد،كلانتر و زنش و ....)كه داستان در ادامه خصوصيات هر كدام و اينكه در گير چه هستند را بيان ميكند ،در اين بين داستان به گونه اي بيان ميشود كه خواننده را از يك زمان به زمان ديگر پرتاب ميكند يعني به قول امروزي ها با زدن فلاش بك و فلاش فوروارد هايي او را به زمان حال و از حال به زمانيكه راوي مرده است و در حال پاسخ دادن به دو نفر است(فاوست مورنائو و مرد سرخپوست) ميبرد كه شايد همان نكير و منكر در زبان عاميانه باشند.ترسيم زمان بدين گونه و روايت داستاني آن فضايي خيالي و انتزاعي را براي خواننده بوجود مي اورد كه هم كشش داستان را بيشتر ميكند و هم قوه خيالپردازي خواننده را تقويت ،هر كدام از شخصيتهاي موجود در قصه خصوصيت منحصر بفردي دارند كه شايد بتوان گفت همه آنها در واقع به نوعي خود راوي هستند و يا به بيان ديگر شخصيتهاي مختلف از يك آدم واحد .
نويسنده در گفتگويي خودش به اين موضوع اشاره اي هم داشته ،البته اينكه چقدر آن را جدي بيان كرده نميدانم؟!

"باور کنید راوی و پروفت و سید و بندیکت هم یکی هستند. لطفاْ کمی گوشتان را بیاورید جلوتر. تازه، همه ی اینها هم خود من هستند."(رضا قاسمي/گفتگو باسايت مدو مه )

برداشت از قصه

قصه يكجورايي از درون ادمي حرف ميزند ،به نظرم همه اشيا بي جاني كه در قصه روايت ميشود (آيينه،پنجره،ميز،تخت ،راه پله چوبي و ...)همه و همه ميتواند نشانه اي باشد كه برداشت و فهم آن براي هر خواننده اي ميتواند متفاوت باشد.شايد عده اي اين رمان را در حيطه رمانهاي روانشناختي و يا عده اي آن را رمان پست مدرن طبقه بندي كنند ولي هر چه كه باشد خواندنش  براي من بسيار لذت بخش و تامل برانگيز بود،اگر آثار صادق هدايت را خوانده باشيد پس از خواندن اين قصه خود بخود به ياد داستان هاي صادق هدايت بخصوص بوف كور  و روايت چند گانه او از زمان و شخصيت و تشابه اين دو مي افتيد ،شايد نويسنده نا خود اگاه و يا شايد هم از روي عمد به اين وادي افتاده ،ولي به هر حال اثري خلق نموده كه قابل تحسين و در خور شايسته است.

از شنا کردن درجهت آب هیچ لذتی نمی برم!/گفتگو با رضا قاسمي

نقد رمان همنوایی شبانه ارکستر چوب ها- نوشته رضا قاسمی/يك كتاب

همنوايي شبانه اركستر چوبها - رضا قاسمي/ليلا صادقي

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

اين نوشته از كيست؟

پس نوشت:
چند نفري از دوستان اعلام كردند كه اين نوشته قطعه اي از شعر نگاه معلم اثر مجتبي كاشاني(سالك )ميباشد.متن كامل شعر را ميتوانيد اينجا بخوانيد./با تشكر از دوستان

فرصتي براي خواندن /معرفي بهترينهاي ادبيات داستاني دهه 80

چند وقت پيش روزنامه همشهري نتايج نظرسنجي بهترین‌های ادبیات دهه 80 از نگاه 19 نویسنده، منتقد ، روزنامه‌نگار و ناشررا منتشر كرد ،كه براي من جالب بود .البته آنگونه كه بايد از آن استقبال نشد ،ولي اگر اهل كتاب باشيد و علاقمند به خواندن كتابهايي كه ديگران پيشنهاد ميكنند مسلما از اينگونه فهرستها استقبال ميكنيد.اين نظر سنجي در بين منتقدين و روزنامه نگاران آشنا به حوزه ادبيات بخصوص داستاني صورت گرفته و بهترينهاي ادبيات داستاني در حوزه مجموعه داستان كوتاه و رمان كه در دهه 80 منتشر گرديده است را شامل ميشود ،شايد شما هم مثل من فرصت كافي براي خواندن كتابهايي كه در ده سال اخير منتشر شده است را نداشته ايد ولي انتشار چنين ليستي حداقل براي من فرصت خوبي بوجود آورد تا اين كتابها را تهيه كنم و بخوانم.

نتيجه نهايي نظر سنجي در بخش رمان
1-همنوايي شبانه اركستر چوبها/رضا قاسمي
2-رودراوي/ابوتراب خسروي
3-چراغ ها را من خاموش ميكنم/زويا پيرزاد
4-من ببر نیستم پیچیده به بالای خود تاکم/محمد رضا صفدري
5-شب ممکن/حسن شهسواري



نتيجه نهايي نظرسنجي در بخش مجموعه داستان
1-تمام زمستان مرا گرم کن/علي خدايي
2-زندگی مطابق خواسته تو پیش می رود/امیرحسین خورشیدفر
3-برف و سمفونی ابری/پیمان اسماعیلی
4-باغ ملی/كوروش اسدي
5-بلبل حلبی/محمد كشاورز



متاسفانه فقط من توانستم 4 كتابي ر ا كه با رنگ قرمز مشخص شده است را از سايت آدينه بوك خريداري كنم،و فعلا هم در حال خواندن آنها هستم .
تصميم دارم به محض خواندن هر كدام از كتابهاي بالا مطلبي درباره آن در وبلاگ منتشر كنم ،پس منتظر باشيد!

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

آيا دعاي داريوش كبير مستجاب شد؟!

يكي از دعاهاي مشهور كه به داريوش كبير نسبت ميدهند و در كتيبه اي آن را يافته اند به اين مضمون است:

خدا اين كشور را از دروغ،خشكسالي و دشمن محفوظ دارد

چرا در 2500 سال پيش پادشاهي كه شرق و غرب زمين را در اختيار داشت و بزرگترين امپراتوري دنيا را يدك ميكشيد چنين دعايي كرد؟
او چه چيزي را ديده بود كه اينچنين دعا كرد؟
آيا اين دعا مستجاب شد؟
آيا اين سرزمين توانسته از دروغ و خشكسالي و دشمن در امان باشد؟
.
.
.
جواب به اين پرسشها شايد نياز به مطالعه و تحقيق بسيار داشته باشد كه اهلش را ميطلبد ولي ميشود در روزي كه به نام كوروش نامگذاري شده و دنيا يكپارچه ياد و نامش را گرامي ميدارد به عنوان يك ايراني مدعي  نواده داريوش و كوروش بودن كمي در پرسشهاي بالا تامل كنيم .

مشترك فيد كاغذ پاره شويد

حيوانات در قاب عكاسان

ديدن عكس و تصاوير زيبا مثل خواندن يك شعر و يا رمان لذت بخش و دلچسب است .در اينجا چند تصوير زيبا از سايت 500px.com انتخاب كرده ام كه هم زيبايي هاي طبيعي در آنها وجود دارد و هم هنر عكاسي .(اميدوارم دوستان بتوانند ببينند)!

حكايت تاريخي براي ديپلماسي ايراني!

24 اكتبرسال 91 پيش از ميلاد «ارو رو باز» نماينده ايران در مذاكرات با امپراتوري روم كه در دادگاه به اعدام محكوم شده بود در ميدان بزرگ شهر تيسفون (مدائن) در ملاء عام اعدام شد.

عكس تزييني

مي‌بوسمت خدا. تو هم مرا ببوس!

خدايا، چشمانم را «آن‌سو بين» كن. كه فقط ديدن و تماشا كردن كار او نباشد.
به افق نگاهم وسعت ببخش. در كار دين، مرا فهمي عطا فرما كه از پوسته ظاهري آن فراتر روم و به عمق آن راه يابم.
به دلم آن‌چنان اعتباري بده كه از «غوغا»ي دنيا گذر كنم و به «ذات» آن دست يابم.
در اعمال و رفتارم يكرنگي باشد و درونم از آشفتگي‌ها و نازيبايي‌ها و بيماري‌ها خلاصي يابد.
روزي‌ام را وسعت ببخش. و براي همه اينها، اين من، آري اين من، لايق اين باشد كه از تو سپاسگزار باشد.
خدايا در خلوت كلبه كوچك، چقدر دوست‌داشتني هستي. و چقدر در دسترس! چه غم‌هايي را كه تو از درونم روبيدي. و چه اشك‌هايي را كه با سرانگشتان پروردگاري‌ات از گونه‌ام ستردي. مي‌بوسمت خدا. تو هم مرا ببوس!
خدايا من هر كه هستم پرورده توام. اما تو، همان خداي هميشه‌اي!

اردشير خرمنكوب-روزنامه شرق

مؤمنان همهٔ دین‌ها/فريدريش نيجه

«مؤمنان همهٔ دین‌ها رابنگرید! ازچه‌کس ازهمه بیش بیزارند؟ از آن کس که لوح ارزش‌هايشان را درهم شکند،ازشکننده، از قانون‌شکن: لیک او همانا آفریننده است! آفریننده جویای یاران است، نه نعش‌ها و گله‌ها و مؤمنان. آفریننده جویای آفرینندگان قرین خویش است، جویای آنانی که ارزش‌های نورابرلوح‌های نو می‌نگارند.»

فريدريش نيچه/ويكي گفتاورد

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

در راستاي ذوق و شوق ما براي مدير شدن!

به ليست كتابهاي پرفروش سايت آدينه يك سري بزنيد ،در اين ليست از بين ده كتاب پرفروش سه ماه گذشته 6 كتاب منحصرا به آموزش مديريت و موضوعات مربوط به آن ميپردازد.
البته درست است كه نميتواند با يك چنين ليستي نتيجه كلي گرفت،
ولي وقتي به خبرها و گفته هاي ديگران در راديو تلويزيون و رسانه ها و يا حتي تو كوچه و بازار دقيق تر نگاه كنيم ،متوجه يك چيز ميشويم و آن اينكه :
آرزوي مدير بودن يكي ازاولين  آرزوهاي ما ايرانيهاست ،و اين مديريت ربطي به جا و مكان خاصي نداره ،اكثر ما ها دوست داريم مدير باشيم و يا حداقل از مديريت حرف بزنيم .فرقي هم نميكند كه مدير كجا باشيم از خانه بگير برو به اداره و سازمان و وزارت و اين اواخر هم دنيا .اينكه چقدر اين آرزوي ما به حقيقت پيوسته و چقدر اين مديريت ها توانسته به بهبود اوضاع حداقل خودمان كمك كند بماند!

هربار که من دستهام رو به هم می کوبم، کودکی در آفریقا می‌میره

دوستي برايم ايميلي فرستاده از اين نوع ايميلها كه دست به دست ميچرخد و ....
متن ايميل كه ميخواهم آن را در اينجا بياورم روايت ساده اي است  از يك اتفاق ،كه ممكن است مشابه آن براي من و شما در زندگي روزمره بارها تكرار شود ،ولي چيزي كه خواستم در اين پست بگويم ،
گرفتن نكته هاي ظريفيست كه در پس هر كدام از اين اتفاقات با مزه است ، كه گاهي هم به عنوان جوك و لطيفه بر سر زبانها  مي افتد.حالا اين ايميل را بخوانيد تا آن نكته را برايتان بگويم:

براي 16 اكتبر كه گذشت !

پي نوشت:
16 اكتبر-25 مهرماه روزجهاني واكنش وبلاگي درباره غذا

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

زیر باران باید رفت

بعضي عكسها  به اندازه يك فيلم و خواندن يك كتاب و شايد هم بيشتر حرف براي گفتن دارند ،بماند كه جنبه هاي هنري و زيبا بودن يك عكس هم ميتواند به تنهايي آدمي را به ذوق بياورد ،دقيقا مانند خواندن يك قطعه شعر.
عكس بالا از سايت نشيونال جئوگرافيك فارسي انتخاب شده ،نا خود اگاه به ياد  شعر زيباي  سهراب افتادم كه ميگويد:

چترها را باید بست
زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد
 با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

 عشق را زیر باران باید جست

زیر باران باید چیز نوشت

 حرف زد 

 نیلوفر کاشت

زندگی تر شدن پی در پی                          
زندگی آبتنی کردن در حوضچه اکنون است.

منبع عكس

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

آيا فرهنگ هم در گذر زمان آب ميرود؟!

منبع عكس

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ

روایت است هنگامی که قصد دفن حافظ را داشتند، عده‌ای از متعصبان با استناد به اشعار حافظ دربارهٔ میگساری با دفن وی به شیوهٔ مسلمانان مخالف بودند و در مقابل عدهٔ دیگر وی را فردی مسلمان و معتقد می‌دانستند. قرار شد که از دیوان حافظ فالی بگیرند که این بیت آمد:

این شعر در بدخواهان شاعر تأثیر بسیاری می‌کند و همه را خاموش می‌کند.

حافظ-ويكيپديا

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

مفهوم روشنفكردر دنياي مدرن / نوام چامسكي

مفهوم روشنفكر در دنياي مدرن، شايد از 1898 و مانيفست روشنفكران بازگردد و جريان نامه سرگشاده اميل زولا به رييس‌جمهور وقت فرانسه. در آنجاست كه تصوير روشنفكر به عنوان مدافع عدالت مشخص و معين مي‌شود كه مقابله توأم با شجاعت و حميت خاص با قدرت مسلط زمانه است. اما امروزه جريان روشنفكري صرفا در محيط آكادمي نيست، اقليت و اكثريت هم نيست. زماني كه قدرت ميل به غالب شدن و تسلط مطلق گرفت، روشنفكراني كه در خدمت دولت‌ هستند، اول از همه مسوول شناخته مي‌شوند و عملكرد آنان در نظر گرفته مي‌شود.

پيشرفت و عقب ماندگي از نگاه محمود دولت آبادي

وقتي صحبت از عقب‌ماندگي مي‌شود و پيشرفت، اول به ابزار و صنايع، ميزان و فقدان آن در يك جامعه و كشور پرداخته مي‌شود و آن ها جاي مهم خود را دارند. در حالي كه به نظر من نخستين نشاني چنين جامعه‌اي كه مي‌رود تا سمت و سوي پيشرفت و احيانا نوعي چشم‌انداز امروزي به خود بگيرد، ابتدا اذعان به «خود را نشناختن» و «از كجا آمد؟ » اجتماعي است كه معمولا مكتوم مي‌ماند و به راه نيز كه مي‌افتد، غالبا به بيراهه راه مي‌يابد و لاجرم در يك‌صد سال كوشش‌هاي گسيخته – گسسته اخير هنوز نظر و نگاه روشني به دست نيست از حدود و اندازه‌ها؛ و آنچه گفته و شنيده مي‌شود، بيشتر روزانه و زودگذر است.

محمود دولت آبادي-مصاحبه با روزنامه شرق

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

وآغوشت اندک جایی برای زیستن/شاملو

و آغوشت
اندک جائی برای زیستن
اندک جائی برای مردن
و گریز از شهر
که به هزار انگشت
به وقاحت
پاکی آسمان را متهم می کند
کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود
و انسان با نخستین درد

احمد شاملو-آیدا در آیینه

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

تنديس اله ميترا به بهانه جشن مهرگان

اصل  وریشه واژه مهر به واژه مشترک هند و ایرانی miθra برمی گردد.این واژه در اوستا به صورت miθra «ایزد میترا» به کار رفته‌است. .^[۶] مهر یا میترا در زبان فارسی به معنای «فروغ، روشنایی، دوستی، پیوستگی، پیوند و محبت» است و ضد دروغ، دروغ گویی، پیمان شکنی و نامهربانی کردن است.با توجه به بند ۱۱۶ مهر یشت :

... مهر میان دو برادر نود و میان پدر و پسر صد درجه‌است و میان پیروان ده هزار درجه‌است.^[۷]

تندیس میترا در موزه واتیکان (ساخته شده از مرمر در حدود سده دوم و یا سوم پس از میلاد)

25مهرماه روز جهاني واكنش وبلاگي درباره غذا را فراموش نكنيم

امسال روز واكنش وبلاگي(16اكتبر- 25 مهرماه)به نام روز جهاني غذا نامگذاري شده است .
شايد فكر كنيد موضوع  غذا فقط پيرامون  آن چيزي كه روزانه ما ميخوريم  ميچرخد ولي وقتي دقيق تر به اين موضوع نگاه كنيم متوجه ميشويم كه موضوعات  زيادي درباره غذا هست كه بتوان درمورد آن بحث و گفتگو كردو يا حداقل مطلبي درباره آن در وبلاگمان بنويسيم براي درك اين موضوع كافيست دقيقتر جملات زيررا بخوانيد و بر روي آن كمي تامل كنيد ،آنوقت متوجه ميشويد كه موضوع غذا آنقدرها كه فكر ميكرديد ساده و پيش و پا افتاده نيست .

15 مهرماه هشتادو سومین سالگرد تولد سهراب سپهری

پي نوشت:
15 مهرماه تولد سهراب سپهري

مشترك فيد  كاغذ پاره شويد

ما در سراشیبی اضمحلال فرهنگی حرکت می​کنیم/سيد مهدي شجاعي

              ما در سراشیبی اضمحلال فرهنگی حرکت می​کنیم. اگر از منظر کسی که 50 سال بعد به امروز ما می‌نگرد، به این جریان فرهنگ در کشورمان نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که آنچه رخ داده – به‌ویژه آنچه در چند سال اخیر رخ داده است- تا چه اندازه باعث تنزل فرهنگی ما شده ​است.

                      کاش این فرهنگ که می‌گوییم، فرهنگ به معنی خاص آن بود! متاسفانه این اتفاق در فرهنگ عمومی یعنی در جهان‌بینی، اندیشه، آداب و رسوم و ... رخ داده و این همه، آن چیزی است که شاکله یک ملت را تشکیل می‌دهد و من نگرانم که این جریان در نهایت به یک دوره انحطاط و ابتذال فرهنگی منجر شود.

                     ما مردمی بودیم که در گذشته برای هر امری آداب خاص خودش را داشتیم. از کاسبی گرفته تا ازدواج و زناشویی و دوستی و رفتار با دیگران و ...همه و همه آداب خود را داشت اما الان کجائیم و چه بلایی بر سر این آداب که شکل‌دهنده فرهنگ ماست آمده ​است.

                    ما دشمن موهومی را متصور می​شویم و همه چیز را گردن او می​اندازیم و می​گوییم مقصر ابتذال فرهنگی ما اوست، اما خودمان بیشتر از آن دشمن به فرهنگ خود ضربه زده‌ایم.

سيد مهدي شجاعي

پي نوشت:
نشست بررسي آثار سيد مهدي شجاعي

مشترك فيد  كاغذ پاره شويد

شيره را از حبه انگور سرقت مي كنند !/به ياد عمران صلاحي

شیره را از حبه  انگور سرقت می کنند
شهد را از لانه  زنبور سرقت می کنند
دست مالیدم به خود ، چیزی سر جایش نبود
سارقان بی پدر بدجور سرقت می کنند
احتیاجی نیست از دیوار و در بالا روند
سارقان با " کنترل از دور " سرقت می کنند
عده ای راحت میان مبل خود لم می دهند
از طریق عده ای مزدور سرقت می کنند
روز روشن ، زنده ها را از میان کوچه ها
مرده را هم نیمه شب از گور سرقت می کنند
برق را از سیم ها و آب را از لوله ها
دود را از حقه  و افور سرقت می کنند
می برندت سوی خلوت ، می کنندت پشت و رو
با زبان خوش نشد با زور سرقت می کنند
جای اینکه سکه ای در کاسه ی کوری نهند
کاسه را هم از گدای کور سرقت می کنند
نیست چون تفریح و شادی توی این شهر بزرگ
عده ای تنها به این منظور سرقت می کنند
خواستم دنبال مأموری روم ، دیدم ولی
سارقان در پوشش مأمور سرقت می کنند

عمران صلاحي((دهم اسفند ۱۳۲۵ - ۱۱ مهر ماه ۱۳۸۵)

شعري طنز از زنده ياد  عمران صلاحی( كه بي ربط به اوضاع امروز هم نيست ) شاعر و طنز ‍پرداز كه اين روزها يادآور وداع تلخش با دنياست.روحش همواره خندان باد.

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

دين و اخلاق از نگاه گاندي

«به محض اینکه از مسیر اخلاق منحرف شویم دیگر شخصیت دینی نخواهیم داشت. در دین چیزی وجود ندارد که از چارچوب اخلاق خارج باشد. مثلا انسان نمی‌تواند دروغگو و بیرحم باشد ودرعین حال مدعی شود خدا را دردرون خویش احساس می‌کند.»

مهاتما گاندي-روز نفي خشونت

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

نقشي كه مرا وادار به نوشتن ميكند!

بوف كور صادق هدايت

مشترك فيد جديد كاغذ پاره شويد

نون نوشتن دولت آبادي و سه درس زندگي! /باز نشر كتابهاي خاطره ساز

سايت وزين فرهنگ خوان در اقدامي جالب دست به انتشار فراخواني با عنوان كتابهاي خاطره ساز زده است كه هر كسي ميتواند درباره كتاب يا كتابهايي كه برايش خاطره ساز شده اند مطلبي بنويسد.
اين موضوع هم ميتواند شروع خوبي براي معرفي كتابهاي خوب شود و هم نوستالژي براي من و شما ست كه خاطرات كتابهاي خوانده شده را مرور كنيم.


در اينجا مطلبي را كه درباره كتاب نون نوشتن دولت ابادي قبلا منتشر كرده ام دوباره باز نشر ميكنم.

نون نوشتن دولت آبادي و سه درس زندگي!

دارم كتاب نون نوشتن اثر محمود دولت آبادي را ميخوانم ،كتاب جالبيست.حداقل براي من كه كمتر آثار ايشان را خوانده ام يا اصلا نخوانده ام.كتاب نوشته هايي به زبان نويسنده داردكه از دهه شصت شروع شده و به بيان چگونگي نوشتن و نويسنده شدن و مراحل طي شده بوجود امدن آثارش بخصوص رمان معروف كليدر ميپردازد ،از دشواريهاي نوشتن اين رمان و مراحل چاپ و انتشار تا باقي قضايا ،رماني كه فكر نميكردم سيزده سال  نوشتنش طول كشيده باشد.

در يكي از اين نوشته ها كه تقريبا به تاريخچه مختصري از زندگي خودش با نقش پر رنگ پدرش به عنوان اولين اموزگار زندگيش ميپردازد به سه درس بزرگي كه از پدرش آموخته است ميپردازد .اول-خودت را نگهدار.دوم-كاري كرده اي به رخ نكش .سوم-كار كن كار كار كار.
سه درسي كه پدرش آن را به عنوان سه مشخصه اصلي مرد بودن به او ياد داده است ،ولي من بايد بگويم اين سه درس لازمه مردانگي و جوانمردي امروز است.

اولين يادداشت كتاب به قرار زير است:

"انديشيدن را جدي بگيريم. انديشيدن. آن‌چه ما كم داريم، مردان و زناني است كه انديشيدن را جدي گرفته باشند. انديشيدن بايد به مثابه‌ي يك كار مهم تلقي بشود. انديشه ورزيدن.
بند زبان را ببنديم و بال انديشه را بگشاييم. نويسنده نبايد - فقط - در بند گفتن باشد. براي گفتن هميشه وقت هست، اما براي انديشيدن ممكن است دير بشود. چرا يك نويسنده نبايد مغز خود را براي انديشيدن و براي تخيل تربيت كند؟"

 مشترک فید کاغذ پاره شوید

براي تپه حصاري كه ديگر تپه نيست!

تپه هفت هزار‌ساله محو شد!

تيتر بالا و مشابه آن را اين روزها در هر روزنامه و سايت خبري ميتوانيد ببينيدروزي نيست كه خبري درباره نابودي و تخريب فلان اثر تاريخي و يا فلان ميراث فرهنگي به گوشمان نرسد،آنقدر اين خبرها زياد و تكراري شده كه ديگر هيچ حساسيتي را در بر ندارد،عيب كار كجاست؟آيا فقط مقصر اصلي نهادها و سازمانهاي ذيربط هستند ؟يا نه عيب كار را بايد در جاي ديگري جستجو كرد.؟
مقصر اصلي در ابتدا  خودمان هستيم ،من و شما يي كه اين سرزمين متعلق به ماست.ميراث تاريخي اين سرزمين نشان دهنده هويت ماست،چرا بايد درباره وجود چنين آثاري آنقدر بي اطلاع باشيم كه وقتي از ان  مطلع ميشويم كه ديگر كار از كار گذشته و آنوقت تازه به يادمان مي آيد كه ما چنين گنجينه اي داشته ايم و از آن بي خبر بوده ايم.آنوقت تازه   فرياد وامصيبتا سر داده و فلان نهاد و مسئول را مقصر جلوه ميدهيم واين آتش تند را چند روزي شعله ور نگه ميداريم و بازدوباره همه چيز از يادمان ميرود تا اينكه دوباره خبر نابودي ميراثي ديگر از اين سرزمين گوشهايمان را پر كند.گفتن اين حرفها شانه خالي كردن نهادها و سازمانهاي ذيربط نيست مسلما مسئولي كه با گرفتن غرامت ده ميليون توماني در سال 73 مجوز عبور خط آهن از اين محوطه باستاني را داده و پيمانكار و مشاوري كه اين طرح را اجرا نموده اند و همه ماهايي كه با علم به اين موضوع تا الان ساكت بوده ايم همه و همه مقصريم.در عجبم چطور براي حفظ وجب وجب خاك اين سرزمين از مال و جانمان ميگذريم ولي وقتي نوبت به حفظ آثار تاريخي و ميراث ملي و فرهنگيمان مي ر سد نه تنها كاري نميكنيم بلكه براي نابوديش حتي از جان و مالمان هم مايه ميگذاريم؟

تپه حصار دامغان كجاست؟
تپه حصار در جنوب شهر دامغان در استان سمنان قرار گرفته است. قدمت تمدن پیش از تاریخ این تپه از هزارهٔ چهارم تا هزارهٔ اول پیش از میلاد می‌رسد . در تپهٔ حصار سه طبقهٔ متمایز مربوط به دوران پیش از تاریخ تشخیص داده شد که هر کدام از این سه طبقه نیز به تقسیمات کوچک‌تری طبقه بندی شده اند .

طبقهٔ سوم الف در تپه حصار دارای سفال خاکستری یا سیاه درخشان است که نشانهٔ عصر آهن درایران می‌باشد . در بین مردمان این دوره فلز کاری معمول بوده است این امر از اشیاء بدست آمده کاملاً مشخص است . مردمی که برای اولین بار ساکن این تپه شدند، شهرنشین و کار مهم آنها زراعت بود . گله داری نیز در این موقع معمول بود.

مطابق آمار تهیه شده، مردگان به جانب مشرق یعنی مقابل طلوع آفتاب خوابانده شده اند، از این رو معلوم می‌شود خورشید یکی از خدایان مهم این مردم به شمار می‌رفته که با ظهور ظروف سیاه رنگ این قاعده ترک شده و در کنار مردگان، اشیاء مختلفی از قبیل ظروف سفالی، آلات، ادوات برنزی و بعضی اوقات سلاح‌های جنگی قرار داده اند . در دورهٔ دوم و اوایل دوره سوم تعییرات شدیدی در رنگ، جنس، ساختمان ظروف و طرز به خاک سپردن مردگان حاصل شده است به گونه‌ای که به نظر می‌رسد مردم دامغان در این موقع مورد هجوم خارجیان واقع شده اند و چون ظروف سیاه رنگ دوره سوم شباهت کامل به ظروف پیش از تاریخ نواحی شمالی ایران دارد، می‌توان چنین نتیجه گرفت که این هجوم از طرف شمال یعنی از جانب صحرای ترکمن به ایران شده است و هرچه به طرف جنوب نزدیک می شویم آثار ظروف سیاه رنگ مهاجمین کمتر دیده می‌شود.

 مشترک فید کاغذ پاره شوید